Categories
Wiedza

Taksonomia przyjęta!

Taksonomia przyjęta!

Piotr Biernacki

Piotr Biernacki

23/06/2021

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

21 kwietnia 2021 r. Komisja Europejska przyjęła szereg środków związanych z wdrażaniem zrównoważonych finansów. Najbardziej wyczekiwanym jest Taksonomia, czyli akt delegowany do Rozporządzenia 2020/852.

01

Taksonomia określa bardzo szczegółowo kryteria, które musi spełnić działalność gospodarcza, by mogła zostać uznana za zrównoważoną środowiskowo. W najbliższych miesiącach spółki giełdowe będą musiały przeprowadzić dokładną analizę wszystkich rodzajów prowadzonej przez nie działalności, by w raporcie rocznym za rok 2021 opublikować jaki odsetek ich przychodów, nakładów inwestycyjnych i kosztów operacyjnych są związane z działalnością zrównoważoną.

02

MATERIALITY zrealizowało już w 2020 r. dla LUG S.A. projekt analizy zgodności z Taksonomią. W jego wyniku LUG był pierwszą w Europie spółką, która w swoim raporcie rocznym opublikowała dane na temat odsetka przychodów i nakładów inwestycyjnych zrównoważonych środowiskowo. Wnioski z projektu zostały wykorzystane m.in. przez unijnego regulatora (ESMA) w pracach nad aktami wykonawczymi do rozporządzenia w sprawie Taksonomii. W pracach tych aktywnie uczestniczyli też eksperci MATERIALITY.

03

Więcej informacji na temat przyjętego pakietu środków dot. zrównoważonych finansów można znaleźć tu:
Sustainable Finance Package.

Przyjęte rozporządzenie delegowane i treść Taksonomii są dostępne tu: Rozporządzenie delegowane (Taxonomy Regulation Delegated Act 2021-2800 English Version)

Aneks 1 (kryteria dot. przeciwdziałania zmianom klimatu) – (Taxonomy Regulation Delegated Act 2021-2800 Annex-1 English Version)

– Aneks 2(kryteria dot. adaptacji do zmian klimatu) (Taxonomy Regulation Delegated Act 2021-2800 Annex-2 English Version)

Akty zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym po ich przetłumaczeniu na oficjalne języki UE.

04

Ilustracja: Factsheet: How does the EU taxonomy fit within the sustainable finance framework?

How does the EU Taxonomy Fit within the Sustainable Finance Framework

Źródło: Factsheet: How does the EU taxonomy fit within the sustainable finance framework?

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Categories
Wiedza

Nowe zasady raportowania ESG

Nowe zasady raportowania ESG

Piotr Biernacki

Piotr Biernacki

21/04/2021

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
W ramach przyjętego 21 kwietnia 2021 r. pakietu środków dot. zrównoważonych finansów Komisja Europejska ogłosiła projekty CSRD – Corporate Sustainability Reporting Directive, dyrektywy w sprawie raportowania przez spółki zagadnień zrównoważonego rozwoju.

01

CSRD wprowadzi nowe zasady raportowania i poszerzy grono spółek podlegających obowiązkowi. Od 2023 roku raporty na temat zagadnień ESG będą musiały publikować wszystkie spółki mające powyżej 250 pracowników, zarówno publiczne, jak i prywatne. Trzy lata później obowiązek obejmie także wszystkie spółki mające powyżej 10 pracowników notowane na rynku regulowanym. Wszystkie inne małe i średnie przedsiębiorstwa będą mogły raportować dobrowolnie.

02

Raporty będzie trzeba sporządzać zgodnie z jednolitymi europejskimi standardami. Piotr Biernacki, Partner w MATERIALITY, uczestniczył w pracach PTF-NFRS, zespołu roboczego powołanego przy EFRAG, który opracował dla Komisji Europejskiej architekturę nowych standardów raportowania.

03

Treść projektu dyrektywy CSRD:

Proposal Corporate Sustainability Reporting (English Version)

Architekturę przyszłych standardów raportowania ESG można poznać z raportu PTF-NFRS, który jest dostępny tu:

Architekturę przyszłych standardów raportowania ESG

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Categories
Wiedza

Zmiany w sprawozdawczości spółek

Zmiany w sprawozdawczości spółek

Piotr Biernacki

Piotr Biernacki

12/03/2021

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

W najbliższych dwóch latach będziemy świadkami fundamentalnej zmiany sprawozdawczości przedsiębiorstw. Zostanie ona wprowadzona poprzez rewizję dyrektywy w sprawie raportowania informacji niefinansowych, ale dotyczyć będzie przede wszystkim architektury raportów okresowych spółek. Jej głównym celem jest sprawienie, by raporty nadążały za rzeczywistością i by inwestorzy mogli z nich zrozumieć, w jaki sposób spółki tworzą wartość.

Sprawozdawczość finansowa rozwijała się na przestrzeni setek lat, przy czym ostatni wiek to okres najbardziej dynamicznych zmian. Do bilansu dołączył rachunek wyników, później rachunek przepływów pieniężnych, a następnie kolejne elementy, takie jak coraz bardziej rozbudowane noty. Jednak mimo tego rozwoju sprawozdania finansowe nadal omawiają głównie zmiany dwóch rodzajów kapitału służącego do tworzenia (lub niszczenia) wartości: kapitału finansowego i wytwórczego. Pozostałe cztery rodzaje kapitału, czyli kapitał naturalny, ludzki, społeczny i intelektualny nie znalazły właściwej reprezentacji w sprawozdaniach finansowych.

Wartość jest przecież tworzona lub niszczona przez przedsiębiorstwo korzystające z wszystkich sześciu rodzajów kapitału. Brak ich ujęcia w sprawozdaniach finansowych powoduje, że od lat obserwujemy coraz większy rozdźwięk pomiędzy wartością księgową a rzeczywistą wyceną spółek. Jednocześnie mimo długich prac Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości nie wypracowała dostatecznie dobrych i powszechnie akceptowanych standardów, które pozwalałyby na ujęcie w sprawozdaniach finansowych wartości niematerialnych.

Nowa dyrektywa NFRD

Niedostatków sprawozdawczości finansowej w tym obszarze świadomy był unijny regulator, gdy w 2014 roku uchwalał NFRD, czyli dyrektywę w sprawie raportowania informacji niefinansowych. Jest ona stosowana tylko do największych spółek (w uproszczeniu mających powyżej 500 pracowników) i nie doprowadziła do ujednolicenia sprawozdawczości. Podczas przeglądu stosowania NFRD w ubiegłym roku zostało to wyraźnie wskazane przez respondentów procesu konsultacyjnego. Nowa dyrektywa ma odpowiedzieć na te wyzwania i sprawić, by raporty spółek w większym stopniu odpowiadały rzeczywistości. Zmieniona dyrektywa będzie określała, które przedsiębiorstwa i w jaki sposób mają raportować zagadnienia zrównoważonego rozwoju. W praktyce zmiany będą dotyczyły czterech kluczowych aspektów: zakresu podmiotowego przepisów, architektury raportowania, przedmiotu raportów i jakości informacji.

Kogo dotyczyć będzie obowiązek raportowania?

Obowiązek raportowania zagadnień zrównoważonego rozwoju zostanie rozszerzony i choć dziś jeszcze nie znamy wyników prac legislacyjnych, to możemy z dużą dozą pewności wskazać, które spółki powinny być objęte nowymi przepisami. Wynika to z opinii zebranych przez Komisję Europejską w procesie konsultacji od różnych interesariuszy, przede wszystkim od instytucji finansowych i samych spółek. Najprawdopodobniej obowiązkiem zostaną objęte wszystkie spółki giełdowe oraz duże spółki prywatne, a prawdopodobnie także małe i średnie przedsiębiorstwa, przy czym sprawozdawczość MŚP byłaby proporcjonalnie mniejsza w swoim zakresie.

Nowe raporty – tematy, warstwy i obszary

Przedmiotem raportów mają być wszystkie zagadnienia zrównoważonego rozwoju odnoszące się do czterech nieujętych w sprawozdaniach finansowych rodzajów kapitału i ich relacje ze spółką. Zagadnienia te, uporządkowane w trzech tematach, będą raportowane na trzech warstwach w trzech przenikających się obszarach. Raport można więc spróbować sobie wyobrazić jako ułożoną kostkę Rubika, składającą się z 27 małych sześcianów. Trzy tematy, które obejmą raporty to tzw. tematy ESG+. Do obszaru E (z ang. environment) będą należeć zagadnienia przeciwdziałania zmianom klimatu, adaptacji do zmian klimatu, ochrony zasobów wodnych i morskich, gospodarki obiegu zamkniętego, przeciwdziałania zanieczyszczeniom i ochrony bioróżnorodności i ekosystemów. Brzmi znajomo? Tak, to dokładnie sześć tematów, z którymi powiązane są cele środowiskowe zdefiniowane w rozporządzeniu 2020/852 w sprawie Taksonomii. Do obszaru S (z ang. social) będą należeć zagadnienia zapewnienia zgodności z międzynarodowymi normami praw człowieka, m.in. z Wytycznymi ONZ Dotyczącymi Biznesu i Praw Człowieka oraz z Wytycznymi OECD dla Przedsiębiorstw Wielonarodowych, sprawy pracownicze, w tym dotyczące pracowników w całym łańcuchu wartości, relacji ze społecznościami lokalnymi i szerokim społeczeństwem oraz zagadnienia klientów i konsumentów. Dokładna struktura obszaru S będzie uzgodniona w ramach Platform on Sustainable Finance, która rozpoczęła prace nad zdefiniowaniem Taksonomii w obszarze społecznym. Do obszaru G+ będą należały nie tylko kwestie ładu korporacyjnego, ale też etyki, zarządzania relacjami z interesariuszami i partnerami biznesowymi, ładu zarządczego, kwestie badań i innowacji oraz komunikacji, reputacji i marek.

Trzy warstwy raportowania dotyczą wskaźników jednolitych dla wszystkich spółek, jednolitych dla danego sektora i specyficznych dla danej spółki. Ta pierwsza grupa, relatywnie niewielka, zapewni porównywalność raportów wszystkich spółek. Druga grupa, najbardziej rozbudowana, umożliwi dokładne porównywanie spółek podobnych do siebie, bo działających w tej samej branży. Dzięki nim inwestorzy będą w stanie określić, kto jak sobie radzi z pomnażaniem kapitału i jak odpowiada na zidentyfikowane ryzyka, zagrożenia i szanse. Trzecia grupa pozwoli spółkom ująć w raportach wyróżniające je kwestie, których nie można było odzwierciedlić za pomocą wskaźników jednolitych dla wszystkich spółek lub dla danego sektora. Trzy obszary raportowania to kwestie strategii, jej wdrożenia i pomiaru efektywności. Obszar strategii jest zasadniczo jednolity dla całej spółki lub grupy kapitałowej i powinien obejmować informacje o modelu biznesowym i strategii rozwoju spółki, zidentyfikowanych istotnych ryzykach, zagrożeniach i szansach dotyczących zagadnień zrównoważonego rozwoju oraz sposobach, w jaki spółka wpływa na te zagadnienia oraz informacje o ładzie korporacyjnym i zarządczym. W odniesieniu do każdego z istotnych zagadnień zrównoważonego rozwoju powinny zostać opisane polityki, ustanowione cele oraz plany działań i przydzielone do nich zasoby, co składa się na obszar wdrożenia. Informacje te, wraz z historycznymi wynikami (za raportowany rok lub kilka ostatnich lat) powinny także prowadzić do przedstawienia perspektyw, jakich spółka oczekuje w odniesieniu do danego zagadnienia w przyszłości.

Standaryzacja i weryfikacja raportowania

Jakość informacji w raportach dotyczących zagadnień zrównoważonego rozwoju będzie zapewniona poprzez szereg narzędzi. Jednym z nich jest standaryzacja. Raporty będą sporządzane zgodnie z jednolitymi europejskimi standardami, a nie tak jak dziś, gdy spółki mogą dość dowolnie wybierać stosowane standardy lub wytyczne. Dzięki ujednoliceniu standardów raportowania możliwe będzie także wprowadzenie obowiązkowej weryfikacji raportów. Obowiązkowy audyt raportów był jednym z najczęściej zgłaszanych postulatów podczas ubiegłorocznych konsultacji prowadzonych przez Komisję Europejską. Dzięki standaryzacji nowe raporty od początku będą mogły być poddane digitalizacji, tj. będą sporządzane w formacie iXBRL z zastosowaniem odpowiedniej taksonomii. Unijna instytucja wydająca nowe standardy raportowania opracuje także odpowiednie wytyczne, które będą określały wymogi odnośnie jakości informacji i danych w raportach.

Zmiany w najbliższych dwóch latach

Reforma systemu raportowania spółek jest ogromnym przedsięwzięciem realizowanym pod presją czasu wynikającą z potrzeb inwestorów i innych instytucji finansowych. W najbliższych dwóch latach będziemy świadkami jednoczesnego procesu uchwalania znowelizowanej dyrektywy oraz powołania instytucji ustanawiającej standardy raportowania i samego procesu tworzenia standardów. To wszystko po to, by raporty roczne za rok 2023 (czyli publikowane w roku 2024) mogły powstać zgodnie z nowym modelem. Te dwa lata to też ostatni dzwonek dla spółek, które dziś nie raportują jeszcze zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej, by wykorzystały czas na identyfikację ryzyk, opracowanie polityk i ustanowienie sprawnych systemów gromadzenia i konsolidacji danych niefinansowych. Później nie będzie na to czasu, a wszelkie niedoskonałości zostaną wychwycone przez niezależnych rewidentów sprawdzających raporty lub przez samych inwestorów, dla których porównywanie danych pochodzących z różnych spółek stanie się banalnie proste.

Prace nad nowym systemem raportowania informacji dotyczących zagadnień zrównoważonego rozwoju są prowadzone jednocześnie na poziomie regulacyjnym i legislacyjnym (pod przewodnictwem Komisji Europejskiej) i na poziomie tworzenia standardów. Propozycja architektury nowych standardów raportowania została stworzona przez specjalną grupę ekspertów pracującą przy EFRAG’u, w której miałem możliwość pracować. Na bazie efektów naszej pracy instytucja wydająca standardy będzie je stopniowo opracowywać, konsultować i wydawać w ciągu najbliższych dwóch lat. Warto obserwować te prace i stopniowo uwzględniać ich efekty w systemach informacji zarządczej spółek.

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Categories
Wiedza

Konsultujemy rewizję dyrektywy NFRD

Konsultujemy rewizję dyrektywy NFRD

Piotr Biernacki

Piotr Biernacki

15/06/2020

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

Komisja Europejska ogłosiła 20 lutego 2020 r. konsultacje planowanych zmian w dyrektywie 2014/95/UE dot. raportowania niefinansowego.

01

Komisja Europejska ogłosiła 20 lutego 2020 r. konsultacje planowanych zmian w dyrektywie 2014/95/UE dot. raportowania niefinansowego. 11 czerwca przekazaliśmy odpowiedź MATERIALITY.

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Categories
Wiedza

Łańcuch wartości spółki a obieg zamknięty

Łańcuch wartości spółki a obieg zamknięty

Justyna Biernacka

Justyna Biernacka

18/03/2020

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

Zapis rozmowy przeprowadzonej podczas konferencji Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych „Raportowanie ESG a zrównoważone inwestycje” 11 września 2019 r.

Jaka jest różnica między łańcuchem dostaw a łańcuchem wartości?

Łańcuch dostaw jest elementem łańcucha wartości. W łańcuchu dostaw badamy wszystko to, co jest związane z pozyskaniem surowca, materiału, komponentów, produkcją, sprzedażą i dystrybucją produktu. W tym przypadku celem jest sprawne i efektywne dostarczanie towarów, przy zachowaniu niskich kosztów, zapewnieniu szybkiego obrotu towarami i możliwości elastycznego reagowania na zapotrzebowanie klientów.

Łańcuch wartości natomiast, jest pojęciem szerszym, z obszaru zarządzania strategicznego i dotyczy zbioru aktywności w różnych obszarach działania przedsiębiorstwa, które prowadzą do wytworzenia wartości dla nabywcy i tym samym osiągnięcia przewagi konkurencyjnej.

Jak zdefiniować łańcuch wartości?

Przede wszystkim trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie, w jakim celu będziemy identyfikować łańcuch wartości. W kontekście zagadnień niefinansowych interesować nas będą zagadnienia emisji CO2e, zmian klimatu, cyrkularności. Łańcuch identyfikujemy po to, by oszacować ryzyka, zagrożenia i szanse w tych obszarach.

Pracę tę możemy zacząć od analizy modelu biznesowego spółki w oparciu o klasyczny model łańcucha wartości Portera. Analizujemy wówczas, jakie procesy przebiegają w spółce w pełnym cyklu wytwarzania produktu i obsługi klienta, zaczynając od pozyskania zasobów produkcyjnych, poprzez produkcję, dystrybucję, marketing, sprzedaż i serwis produktu. Przyglądamy się również procesom związanym z zarządzaniem spółką, istniejącą kulturą organizacji, relacjom z otoczeniem społecznym, zarządzaniem zasobami ludzkimi, zaopatrzeniem, a także procesom z obszaru badań i rozwoju, wdrażania nowych technologii, systemów informatycznych. To są elementy łańcucha, które wpływają w efekcie końcowym na wartość produktu. Kontekst ESG sprawia, że musimy poszerzyć naszą perspektywę o procesy dziejące się poza granicami spółki, a mające wpływ na kreowanie wartości produktu, zarówno w obszarze upstreamu, czyli w zanim trafią w obszar działania spółki i downstreamu, czyli procesów, które dzieją się po zakończeniu obsługi produktu u jego odbiorcy. Takie szersze spojrzenie pomoże nam zdiagnozować, w jakim stopniu procesy związane z pozyskaniem surowców, czy wytworzeniem komponentów naszego produktu mają wpływ na końcową wartość produktu dla klienta.

Jakie korzyści może osiągnąć spółka, gdy podejmie trud identyfikacji łańcucha wartości?

Spółka może poznać ryzyka, zagrożenia i szanse, które się w tym poszerzonym obszarze kryją. W toku analizy łańcucha wartości można uzyskać informacje wcześniej nieznane, przykładowo, czy produkty nie są wytwarzane z pogwałceniem praw człowieka albo czy nie mają negatywnego wpływu na funkcjonowanie lokalnej społeczności. Patrząc na drugi koniec, możemy dostrzec, czy produkt zachowuje swoją wartość w czasie, a jego użytkowanie nie powoduje negatywnych skutków dla otoczenia społecznego czy środowiska. To, czego się dowiemy, może mieć także przełożenie na wyniki finansowe spółki. Na przykład dostosowanie procesów do wymogów gospodarki obiegu zamkniętego pozwoli nam uniknąć znaczącego wzrostu opłat związanych z wprowadzanymi do obiegu materiałami, które w najbliższych latach będą istotnie rosły dla większości spółek w Polsce.

Czy są jakieś standardy będące wskazówką w takim procesie?

W najbliższym czasie większość spółek będzie mapowała łańcuch wartości na potrzeby raportowania emisji w Scope 3, zatem na ich potrzeby dobrym standardem będzie Greenhouse Gas Protocol – „Scope 3 Standard”, który powstał właśnie po to, by pomóc przedsiębiorstwom mapować emisje pojawiające się w pełnym łańcuchu wartości.

Mapowanie to dotyczy zarówno procesów upstreamowych jak i downstreamowych, czyli z jednej strony emisji gazów cieplarnianych związanych z pozyskaniem surowców, ich transportem, obróbką, przetwarzaniem odpadów produkcyjnych, przetworzeniem produktu i dostarczeniem go do spółki, a także podróżami służbowymi, zakupionymi dobrami i usługami, a z drugiej strony z emisjami związanymi z dalszym procesowaniem produktu (komponentu), jego użytkowaniem i utylizacją. Rozpoznanie źródeł emisji w Scope 1, 2 i 3 prowadzi do uzyskania informacji, gdzie są ponoszone największe koszty związane ze zużyciem paliw i negatywnym wpływem na środowisko. To z kolei daje nam szansę na wprowadzenie procesów naprawczych prowadzących w efekcie do podniesienia wartości produktu dla klienta.

Czy są jakieś regulacje, które wymagają identyfikacji łańcucha wartości?

Suplement do wytycznych Komisji Europejskiej dotyczący raportowania informacji niefinansowych związanych z klimatem mówi wyraźnie, że w ocenie istotności informacji związanych z klimatem przedsiębiorstwa powinny brać pod uwagę cały łańcuch wartości, zarówno w obszarze upstream jak downstream (czyli zgodnie z polskim tłumaczeniem – na wyższym i niższym szczeblu łańcucha).

Hasło „łańcuch wartości” pojawia się w suplemencie bardzo często. Zgodnie z zawartymi w nim zapisami, łańcuch wartości powinien być uwzględniany w ocenie istotności informacji związanych z klimatem, w politykach przedsiębiorstwa dotyczących wpływu na zmiany klimatu i ich mitygacji, w ocenie ryzyk i szans związanych z klimatem w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, w ocenie wpływu produktu lub usługi w całym cyklu życia na klimat, a także w działaniach związanych ze wspieraniem przez spółkę lub grupę kapitałową mniejszych podmiotów w dostarczaniu niezbędnych danych niefinansowych. Warto więc już teraz pochylić się nad identyfikacją łańcucha wartości, bo wiele wskazuje na to, że w niedalekiej przyszłości będzie to obowiązek.

Jak idea obiegu zamkniętego ma się do łańcucha wartości firm?

Idea obiegu zamkniętego wprowadza rewolucję w dotychczas obowiązującym liniowym modelu gospodarczym polegającym na tym, że pozyskuje się surowce, przetwarza, używa i wyrzuca. Jak się chwilę nad tym zastanowić, to wydaje się to zupełnie nieracjonalnym działaniem, a jednak powszechnie usankcjonowanym. W modelu liniowym eksploatujemy bezpowrotnie nieodnawialne zasoby, chwilę później je wyrzucamy nie wykorzystując w pełni wartości, która w nich cały czas tkwi, przy okazji niszcząc i zanieczyszczając środowisko naturalne. Koncepcja circular economy opiera się na trzech głównych zasadach: projektowaniu produktów w taki sposób, by nie generowały odpadów i zanieczyszczeń, utrzymaniu produktów i materiałów w ciągłym użyciu i regenerowaniu naturalnych systemów.

Podejście cyrkularne w istotny sposób zmienia sposób prowadzenia biznesu na dużo wcześniejszych etapach niż gospodarowanie odpadami. Po pierwsze, znaczenia nabiera to, jak produkt jest zaprojektowany. Jeśli chcemy uniknąć odpadu i utrzymać produkt w długotrwałym użyciu, musi być wytrzymały, dobrej jakości, łatwy do serwisowania. Musi być łatwy w demontażu, tak, żeby można było go przenieść w inne miejsce. Musi być wyprodukowany w procesie, w którym nie ma odpadów – to znaczy zaprojektowany tak, żeby do jego produkcji wykorzystać tylko tyle materiału czy surowca, ile jest potrzebne, być może z wykorzystaniem prefabrykacji. Po drugie, znaczenia nabiera wirtualizacja – przenoszenie się ze świata materialnego do wirtualnego. Wystarczy spojrzeć na nasze telefony, żeby zdać sobie sprawę, jak wiele przedmiotów zniknęło z naszego życia – kalendarze, atlasy, zegarki, książki, gazety, magnetofony, papierowe dokumenty czy okienka w banku. Po trzecie, realizacji pryncypiów circular economy sprzyja przechodzenie z produkcji na świadczenie usług w ramach modelu „produkt jako usługa”. Zamiast posiadać rzeczy możemy je wynająć – tak jak samochody na minuty czy oświetlenie. Po czwarte, regeneratywne podejście do naturalnych systemów sprawia, że zaczynamy korzystać z zasobów odnawialnych i te zasoby aktywnie regenerować, na przykład poprzez odzyskiwanie wartościowego materiału organicznego i przywracanie go naturze.

Mapując łańcuch wartości przedsiębiorstwa warto mieć na uwadze pryncypia ekonomii cyrkularnej, gdyż w domykaniu czy zawracaniu obiegów kryje się szansa na dodanie czy odzyskanie wartości tkwiącej w produkcie. Dobrym przykładem może być branża odzieżowa, w której pojawia się coraz więcej produktów wytworzonych z materiałów pochodzących z recyklingu tworzyw, np butelek PET. Dzisiaj odpad butelkowy nieposiadający większej wartości można przetworzyć w modną kurtkę za 180 euro, wypełnioną oczyszczonym pierzem pochodzącym z recyklingu starych okryć.

Jakie regulacje w zakresie obiegu zamkniętego i łańcucha wartości są na arenie Unii Europejskiej?

Unia Europejska przyjęła dwa pakiety regulacji zmierzających ku ekonomii cyrkularnej. Pierwszy z tych pakietów został wprowadzony w 2015 roku wraz z ogłoszeniem Circular Economy Action Plan i dotyczył pięciu priorytetowych sektorów, w których zmiany przyspieszą przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Zmiany i nowe regulacje dotyczyły tworzyw sztucznych, odpadów spożywczych, surowców krytycznych, odpadów z budowy i rozbiórki, biomasy i półproduktów.

W 2018 roku wprowadzono nowy pakiet odpadowy, na który składa się 6 dyrektyw i 4 sprawozdania, który określa cele rozpisane do 2030 roku, dotyczące m.in. recyklingu odpadów komunalnych i ograniczenie ich składowania na wysypiskach, recyklingu materiałów opakowaniowych z tworzyw sztucznych, metalu, drewna, szkła, papieru i tektury, zakazu stosowania tworzyw sztucznych w produktach jednorazowych, ograniczenia stosowania pojemników z tworzyw sztucznych, ograniczenie wykorzystywania surowców pierwotnych do produkcji plastików i zastąpienie tworzywami pochodzącymi z recyklingu. Najbardziej dotkliwą dla spółek zmianą będzie jednak wprowadzenie od 2021 r. rozszerzonej odpowiedzialności producentów, oznaczającej, że zanieczyszczający płaci. Zwiększenie opłat dla przedsiębiorców będzie znaczącym obciążeniem finansowym, dlatego już teraz warto zastanawiać się, jak zredukować ilość odpadów wynikających z działalności naszego przedsiębiorstwa. To jednak nie koniec spodziewanych zmian. W grudniu 2019 r. nowa Komisja Europejska ogłosiła European Green Deal, czyli strategię rozwoju Unii Europejskiej. Jednym z głównych jej założeń jest przyspieszenie przejścia do gospodarki obiegu zamkniętego. W kolejnych miesiącach 2020 roku Komisja planuje przedstawienie szeregu projektów rozporządzeń i dyrektyw, które zintensyfikują ten proces.

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Categories
Wiedza

MSSNF jako nowy standard raportowania

MSSNF jako nowy standard raportowania

Piotr Biernacki

Piotr Biernacki

19/02/2020

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter

Tydzień temu opisałem najlepsze praktyki raportowania kwestii dotyczących klimatu. Teraz warto opisać, jakie zmiany w raportowaniu informacji niefinansowych czekają nas w najbliższych kwartałach.

01

Jesteśmy obecnie w trakcie dopiero trzeciego cyklu raportowania danych niefinansowych. Obowiązek ten wszedł do polskiego prawa wraz z implementacją dyrektywy 2014/95/UE. I właśnie ta dyrektywa podlega obecnie przeglądowi prowadzonemu przez Komisję Europejską, która planuje do końca 2020 roku przedstawić projekt jej nowelizacji. To bardzo szybko, zważywszy na publikację pierwszych raportów zaledwie dwa lata temu, bo zwykle unijny regulator ocenia funkcjonowanie przepisów po 4-5 latach od ich wprowadzenia.

Przyczyną pośpiechu jest kryzys klimatyczny i naciski ze strony instytucji finansowych. Banki, ubezpieczyciele i fundusze inwestycyjne chcą jak najszybciej skierować swoje środki na finansowanie tych spółek, które aktywnie redukują swój negatywny wpływ na środowisko naturalne. Jednocześnie finansujący chcą rzetelnie oceniać ryzyko swoich poszczególnych portfeli. Żeby to zrobić potrzebują jednak rzetelnych i przede wszystkim porównywalnych danych. Bardzo ogólna dyrektywa zezwoliła spółkom na raportowanie informacji niefinansowych przy użyciu dowolnych standardów. Od 2018 roku duże spółki zalewają rynek raportami o różnym poziomie szczegółowości i, nie ma co ukrywać, bardzo różnej jakości. Wytyczne Komisji Europejskiej z uwagi na swój charakter nie ujednoliciły raportów.

02

Instytucje finansowe oczekują takiej jakości i porównywalności danych niefinansowych, jaką uzyskują w przypadku sprawozdań finansowych sporządzanych w całej Unii na podstawie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej. Odpowiedzią na nieporównywalność danych niefinansowych są przeróżne formularze, ankiety i kwestionariusze, które spółki dostają do wypełnienia, czy to bezpośrednio od inwestorów, czy też od pośredników, data brokerów, firm analitycznych i agencji ratingowych. To one wypełniły lukę i starają się dostarczać inwestorom danych przynajmniej w pewnym stopniu porównywalnych. Powoduje to jednak po stronie spółek zwiększenie kosztów osobowych, organizacyjnych i finansowych, bo ktoś te wszystkie kwestionariusze musi przecież wypełniać.

03

Rozwiązanie problemu jest bardzo proste. Od kilku lat postulowałem na forum unijnym stworzenie „Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Niefinansowej”, co ułatwiłoby spółkom przygotowywanie raportów, a inwestorom korzystanie z nich. Taki MSSNF stałby się, parafrazując Tolkiena, one standard to rule them all, jednolitą platformą do raportowania, analizy i wymiany danych i informacji ESG. W ciągu ostatniego roku słyszałem coraz więcej głosów popierających podobne ujednolicenie raportowania niefinansowego. I wreszcie pod koniec stycznia wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Valdis Dombrovskis ogłosił, że równolegle z rewizją dyrektywy ruszą prace nad stworzeniem europejskiego standardu raportowania niefinansowego, który, po ogłoszeniu, byłby promowany przez Unię także szerzej na forum międzynarodowym.

04

Prace nad projektem standardu Komisja planuje zlecić EFRAG-owi, który wydaje się właściwą instytucją do wykonania tego ogromnego zadania. Tworząc standard trzeba nie tylko ująć w nim szereg obszarów niefinansowych (zagadnienia środowiskowe, społeczne, pracownicze, praw człowieka, ładu korporacyjnego), ale też jednocześnie objąć nim wszystkie branże gospodarki (nie tracąc ich specyfiki) i zapewnić, że raporty będą zwięzłe i porównywalne. Szczegóły planowanych prac powinniśmy poznać dopiero w ciągu najbliższych kilku tygodni, ale na pewno będą w nie zaangażowani przedstawiciele zarówno emitentów, jak też inwestorów, analityków, banków, ubezpieczycieli i agencji ratingowych. Prace nad standardem będą prowadzone równolegle do rewizji dyrektywy o raportowaniu niefinansowym, bo Komisji Europejskiej działającej pod naciskiem rynków finansowych zależy na czasie. W zwykłym trybie grupa robocza ds. standardu powstałaby dopiero po uchwaleniu nowej dyrektywy, jednak rozpoczynając prace w tym samym czasie da się zaoszczędzić mniej więcej dwa cenne lata. Przedstawiciele Komisji wspominają też o możliwym zastąpieniu dyrektywy rozporządzeniem. Taki ruch też pozwoliłby zaoszczędzić dwa lata, bo nowe przepisy mogłyby obowiązywać wkrótce po ich uchwaleniu, bez konieczności czasochłonnej transpozycji do prawa krajów członkowskich.

05

Najkrótszy harmonogram prac mógłby przewidywać zaprojektowanie przepisów w 2020 roku, uchwalenie ich w 2021 i początek obowiązywania w roku 2022. Być może cały proces zajmie więcej czasu, ale spółki powinny być gotowe także na ten scenariusz. Nie tylko te, które już dziś raportują, bo dość powszechnie mówi się o wprowadzeniu obowiązku raportowania dla spółek mniejszych (powyżej 250 pracowników, a nie jak dziś 500), co zwiększyłoby mniej więcej trzykrotnie liczbę raportujących podmiotów. Warto też pamiętać, że Komisja Europejska zaczęła równolegle prace koncepcyjne nad ograniczonym, podstawowym zakresem raportowania danych niefinansowych, który mógłby zostać wprowadzony dla małych i średnich przedsiębiorstw. Przejściowy okres zmian zawsze wydaje się trudny, ale jesteśmy coraz bliżej sytuacji, w której raportowanie podstawowych danych na temat wpływu spółki na środowisko naturalne, społeczeństwo i pracowników będzie czymś normalnym i powszechnym, a nie jedynie trudnym zadaniem, na wykonanie którego stać tylko najbardziej ambitne i największe spółki.

Sprawdź co robimy w zakresie raportowania informacji niefinansowych

NASZE ADRESY

Chłodna 64, 00-872 Warszawa,

Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa

POLITYKA PRYWATNOŚCI PORTALU MATERIALITY.PL Zapoznaj się z naszą „Polityką prywatności”

MATERIALITY jest przedsięwzięciem joint-venture MOD Sp. z o.o. (ul. Marszałkowska 111, 00-102 Warszawa) oraz EMCG Sp. z o.o. (ul. Chłodna 64, 00-872 Warszawa).

Wszelkie informacje zawarte na stronie www.materiality.pl mają charakter orientacyjny i nie stanowią porad prawnych ani innych form doradztwa. MOD i EMCG nie ponoszą odpowiedzialności za wykorzystanie informacji w niej zawartych bez wcześniejszego zasięgnięcia profesjonalnych porad ekspertów MATERIALITY.

Copyright © 2017 MOD Sp. z o.o. oraz EMCG Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone.